ÖZLEDIM DEME 💔

 Bazen çok özlersin. Ama özledim bile diyemezsin. Kendine de itiraf etmek istemezsin. Özlediğini kabul edersen tüm çaban boşa çıkar çünkü. Akıtmamak için uğraştığın gözyaşları boşa çıkar. Akmaya başlar bir anda. Özledim dediğin an yüreğini kor alev alır. Kimseler dindiremez sonra o yangını. Aylarca uğraştığın uğraş boşa gider. Tek kelime ile yıkılır her şey. Evet özlersin. Sesini, kokusunu, gözlerini ve en çok da ellerini. Çok özlersin. Sana bakışını, sana seslenişini, seni sevmesini, sana gülümsemesini çok özlersin. En çok da sevdiğini söylemeyi özlersin. Ama sadece özlersin. Dile getiremezsin. Getirirsen bilirsin ki için yanar. Kendini yakamazsın artık. Çünkü bilirsin o artık uzakta, o artık geçmişte.. Onun elleri artık başkasında...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hayat ☁️

 Hayat bazen bize istediklerimizi hemen vermez. Önümüze sunmaz yani. Zorlu aşamalardan geçirir. Geçirir ki bizi ölçer. İstediklerimizi hak ediyor muyuz diye. Sahi hak ediyor muyuz ? Biz hayata karşı sorumluluklarımızı yapıyor muyuz ? Mesela istediğin şey için ne yaptın? Ne kadar savaştın? Yada savaştın mı? Bu isteğin için kendinden ne kadar ödün verdin? O çok istediğin şey için ne yaptın bugün? Ben söyleyeyim.. HİÇ. Hepimiz hayatın hemen istediğimizi vermesini istiyoruz ama isteğimiz için hiç bir şey yapmıyoruz. Ne kadar da bencilce değil mi ? İsteklerimiz olmadıkça hırçınlaşıyor ve tüm yükü hayata yüklüyoruz. Çünkü kendimize suç bulmaktansa hayata bulmak daha kolay.Bencil olma. Artık isteklerin için kendin savaş. Kendinden ödünler ver. Çabala. Olmuyorsa zorlama. Demek ki hayat sana  isteklerinden fazlasını verecek. Sadece sabret.  Hayat sana bir adım atıyor artık fark et ve çabala güzel insan..  Gökyüzü kadar güzel kalın ☁️💙
Devamı
Tan Taşçı’nın da dediği gibi; kadere güvenip nasıl düzelicem? Sahi biz nasıl düzelecektik? Ortada düzelecek bir ben veya biz kalmış mıydı? Ortada onca soru vardı fakat biz yoktuk. Her zaman ki gibi. Yıllar önce gökte olmayan yıldızlar için demiştim buna benzer bir sözü. “ Bizi o gece olmayan yıldızlar ayırdı. “ Yıllar önce yıldızlar yoktu, şimdide sen yoksun. O gece gökyüzünde yıldızlar yok diye gökyüzünü sevmekten vazgeçmedim ki ben. Artık gecelerini sevmeyi bıraktım. Gündüzlerini sevdim; maviliğini ve en çok da bulutlarını. Şimdi sen yoksun diye seni sevmekten vazgeçer miyim? Sevdanı sevmeyi bırakır, acını severim bu defada. İlla ki sevmeye bir şey bulurum ben. Bulurum bulmasına da, şimdi bir daha bir başkasını nasıl sevicem? Seni sevmek, acını sevmek kolay da.. Gökyüzünün gecesinden de gündüzünden de vazgeçme vakti geldiyse ben şimdi neyi, kimi sevicem? Senin sevginden ve acından nasıl geçicem? Ben bir daha güvenemeyeceğim birini bile severken, birine...
Devamı